Wat spoken wij uit..
Eigenlijk niet zo heel erg veel. Ik heb nog steeds geen werk en dat is balen. Maar jaa ook hier is er crisis. Elke dag komen er weer tientallen huizen bij die "te koop" worden aangeboden. Soms doen we dan een toer door de kleinere wegen en bekijken we de huizen. Dan dromen we ervan om zo'n huis te kopen en het op te knappen. Maar dat blijft voorlopig nog even bij dromen. Misschien komt later die droom toch nog uit. We zijn immers nog jong.

Overdag ben ik thuis en doe ik de dagelijkse dingen. Rezon slentert een beetje bij mij. En ondertussen ben ik druk bezig met het inplakken van de foto's. Dat moet ik nog steeds doen. Even voor de duidelijkheid...het gaat om de foto's van Rezon zijn geboorte. Ik had een mooi album gekregen zo een waar je op elke bladzijde een laagje plactic overheen legt. Maar het zag er niet uit! Bobbels en ribbels en door het licht kon je zelfs de foto's niet meer goed zien. Dus had ik er al snel de pest in. Dan is het ook niet leuk om er nog iets van te maken. Maar nu heb ik dan eindelijk een normaal album gekocht. Met witte achtergrond en daar kan ik heerlijk op knutselen, plakken en schrijven. Dat betekent dan ook dat ik hier elke minuut extra bezig ben met het album. Ik vraag me af hoelang ik er nog zin in heb. Het vervelende met mij is dat ik altijd zo'n afhaker ben.

Verder hebben we nog geen spannende plannen....misschien nog naar het zwembad met Rezon zijn neefjes......die hebben namelijk nu vakantie.

Jullie horen het nog wel!