Het is haar gelukt! Louna heeft nu 3 dagen zonder extra zuurstof gedaan. Ze drinkt goed van haar flesjes en mag af en toe best nog wat laten staan. Maar ze doet het! Ze heeft het geflikt. Ze ademt zelfstandig en houdt zichzelf in leven. Wat een eer. Wat een geweldig cadeau na deze maanden. Ik stond vanmiddag dan ook een aantal tranen weg te pinken. Zo trots dat ik ben. Misschien nog 3 weken en dan kan ze thuis komen. Wat heerlijk, wat fijn.

Rezon wil graag ook weer even bij Louna kijken. Hij zegt dat met weinig woorden, maar ik begreep hem direct. Vandaag ga ik met de Meter van Louna naar het ziekenhuis. En zo heb ik besloten dat we Rezon meenemen. We blijven dan niet lang en dat is precies mooi voor Rezon. Heeft hij zijn kleine zusje weer even gezien, die het wonderlijk goed doet. Ze is 2kg en begint al langzaam haar flesjes te drinken. Dapper. Ze heeft nog steeds wel wat zuurstof nodig. Maar ze mag best nog even op adem komen hoor. Normaal gesproken zou ik eind deze maand bevallen zijn van haar. Nu hebben we haar totale verandering mee kunnen maken. Gelukkig heeft deze zware gebeurtenis een goed eind. We genieten van haar. Ze is werkelijk prachtig. Nou Rezon bereidt zich voor. De koe, de geit en het varken moeten ook mee. En als het kan de trekker ook. Hij heeft er rode wangen van. Zo duidelijk dat hij er vol van is. Wat zullen we genieten.