Het begon allemaal heel erg goed ondanks ik super zenuwachtig was. Niet eens zozeer over hoe het zou gaan op school. Maar over hoe ik me tranen moest bedwingen. Goed. Ik was vroeg uit de veren. Daarna een broodje voor Rezon en onder de douche. Nog snel even wat foto's maken. En hup in de auto. Shit het uur blijkt niet goed, in de auto blijkt het ineens al 8:17 te zijn. In huis min 7 minuten! Man man man. Lien op zenuwen. We waren nog op tijd. We stonden even te wachten en toen ging er een ouderwetse bel. Een handbel wel te verstaan! Het klonk wel machtig. Daar gingen de kindertjes. Wij liepen met Rezon mee naar Juf Tatjana. Hij kreeg een sticker met zijn naam. Het is een super toffe hippe juf. Nou Rezon ging samen met mij zijn jas even uitdoen. En toen mocht hij de klas in. Dat begreep hij nog niet zo goed. Hij spreekt immers geen vlaams. Maar hij werd meegenomen. Hij zat keurig op een stoeltje. Mama, papa en Louna zwaaiden nog even en toen resoluut omdraaien en gaan. Jerome roept nog dat hij ook begint te huilen. We moeten doorlopen zeg ik nog als hij zich half omdraait! Om 11:05 sta ik voor de school. Ik zie daar al een stoffer en blik liggen. En een trekker voor de vloer. Mmmm wat is er gebeurt. Blijkt het voor mijn kind geweest te zijn. Hij heeft zo hard gehuild dat hij moest hoesten. En dus ook overgeven. Arme schat!! Natuurlijk was ik van de zenuwen zijn tasje met schone kleren vergeten. Daar maakte ik me al zo druk om. Maar op school hadden ze ook kleren. Hij had het alleen niet nodig omdat hij niet keurig op de wc had gezeten. Zijn reservekledij is inmiddels op school. Hopelijk gaat het morgen beter. Dan moet hij tot 12uur. We wachten het even af.