Het begon allemaal heel erg goed ondanks ik super zenuwachtig was. Niet eens zozeer over hoe het zou gaan op school. Maar over hoe ik me tranen moest bedwingen. Goed. Ik was vroeg uit de veren. Daarna een broodje voor Rezon en onder de douche. Nog snel even wat foto's maken. En hup in de auto. Shit het uur blijkt niet goed, in de auto blijkt het ineens al 8:17 te zijn. In huis min 7 minuten! Man man man. Lien op zenuwen. We waren nog op tijd. We stonden even te wachten en toen ging er een ouderwetse bel. Een handbel wel te verstaan! Het klonk wel machtig. Daar gingen de kindertjes. Wij liepen met Rezon mee naar Juf Tatjana. Hij kreeg een sticker met zijn naam. Het is een super toffe hippe juf. Nou Rezon ging samen met mij zijn jas even uitdoen. En toen mocht hij de klas in. Dat begreep hij nog niet zo goed. Hij spreekt immers geen vlaams. Maar hij werd meegenomen. Hij zat keurig op een stoeltje. Mama, papa en Louna zwaaiden nog even en toen resoluut omdraaien en gaan. Jerome roept nog dat hij ook begint te huilen. We moeten doorlopen zeg ik nog als hij zich half omdraait! Om 11:05 sta ik voor de school. Ik zie daar al een stoffer en blik liggen. En een trekker voor de vloer. Mmmm wat is er gebeurt. Blijkt het voor mijn kind geweest te zijn. Hij heeft zo hard gehuild dat hij moest hoesten. En dus ook overgeven. Arme schat!! Natuurlijk was ik van de zenuwen zijn tasje met schone kleren vergeten. Daar maakte ik me al zo druk om. Maar op school hadden ze ook kleren. Hij had het alleen niet nodig omdat hij niet keurig op de wc had gezeten. Zijn reservekledij is inmiddels op school. Hopelijk gaat het morgen beter. Dan moet hij tot 12uur. We wachten het even af.

We zitten in de auto. Ik, mammy, Louna en Rezon. We rijden op de markt van Ellezelles. Waar er een heleboel mensen zich verzameld hebben voor de kerk. Er was namelijk een begrafenis. We kijken allemaal geconcentreerd en nieuwschierig naar de menigte of we iemand herkennen. Ook wij worden snel herkend. Ineens schiet Rezon zo ver hij kan vooruit in zijn stoeltje en roept; " EEN HEKS". Blijkt er een non over straat te lopen! Ik lag helemaal dubbel. Totdat ik me hard besefte dat we door een sombere menigte reden. Met mijn schoonmoeder achter het stuur. Die kent heel Ellezelles en Ellezelles kent haar! Ugguhm, even normaal doen Jelina.

Rezon gaat woensdag naar school. Op 1 september in het jaar 2010 wordt mijn mannetje officieel lid van de IK-MOET-PRESTEREN-EN LEREN gemeenschap. Klinkt drastisch, dat is het voor HEM natuurlijk niet. Moeders moet nog even wennen dat ik hem niet meer kan observeren als hij buiten op een klimrek wil klauteren. Niet meer zijn billen goed schoonvegen. Geen kusjes als hij valt. Dus ik heb meer kriebels dan Rezon. Hij begrijpt het misschien nog niet heel erg goed. Ben zó benieuwd hoe hij het doet en hoe hij er zich bij voelt. Ik weet totaal niet hoe ik mijn tranen moet gaan bedwingen. Ik moet misschien vast zakdoekken in mijn jaszak steken.

Vanmiddag zijn we even boven de kleren gaan passen. Ik had wat nieuwe dingetjes en wist nog steeds niet wat ik hem aan wou doen. Het hangt nu klaar in de woonkamer. Natuurlijk zitten er super Hollandse spullen tussen. Namelijk ondergoed van "Koekiemonster". En broodtrommeltjes met een koe van het nijntje gamma. Meneer heeft een krokodillentas gekozen en ik heb nog een zak met vervangkleren. Natuurlijk heb ik alle kleren voorzien van naamlabels! Nu moet ik alleen nog even zijn lusje van zijn jas vergroten en hem nog even uitwassen! Het komt heus wel goed. We hebben Piet Piraat koekjes, Chocomelk en bananen in huis. Woensdag is het ook al gelijk "Fruitdag". Mijn zus had natuurlijk weer super tips met haar schoolgaande kids. Dus die benutten we zeker! Nou, ik heb nog wat rusteloze nachten voor de boeg. Het mocht van mij morgen al woensdag zijn. Dan was ik er vast vanaf! Toch was mijn schooltijd een prachtige periode waarin je vrienden maakt en veel lol beleeft. Ik gun hem ook een mooie en vooral een fijne schooltijd toe waarin ik hoop dat hij zichzelf kan en mag zijn!


PS: Louna probeert zich om te draaien in de box. En ze heeft zojuist haar poppetje weten te pakken! Die kleine meid wordt ook al groot! Héérlijk om kinderen te hebben, ik geniet elke dag van ze en ben super trots op ze....ohh onvoorwaardelijke liefde voor altijd.

Vandaag heb ik één van onze café stoelen geschuurd en in de verf gezet. Ik zou dat gewoon hebben gedaan met een kwast, maar manlief vond het een super plan om ze te spuiten. Pfff...had mij gewoon een kwast gegeven joh! Meneer installeert alles voor mij. Inclusief een tentje van plastic. Maar blijkt dat hij zelf nog even weg moest. Ik heb nog nooit iets gespoten. Dus gewoon maar beginnen, zie ik vanzelf waar ik eindig. Nou het stoeltje is wit. Lien ook! En toen begon het te regenen!!! Jemig. Ik moest dus al vrouw zijnde, de compressor en het spuitapparaat reinigen en opruimen. Geweldig. Als ik het nou met een kwast deed. Was er A meer verf over, B kon ik nu nog doorgaan want het regent inmiddels niet meer. En C had ik er niet gelijk de pest in gehad. De volgende 5 stoelen zal ik met de kwast doen! Of meneer gaat ze zelf maar spuiten. Dan heb ik ook nog van die geweldige druipers erin zitten. Ik kan mijn lol weer op vandaag!

Het wordt tijd dat ik mijn blog weer ga bijhouden. Er staan weer allemaal spannende dingen te gebeuren. Louna doet het goed en Rezon gaat straks naar school. Reden genoeg om jullie op de hoogte te houden! Dus een nieuwe start!!! Here we go!!


Hollandse glorie....
Ik wil al héél lang een bepaald speeltapijt voor baby's. Die wou ik al voor Rezon. Maar ik vond hem gewoon té duur. Dus nooit gekocht. Nu Louna klein is wou ik hem weer. Elke keer loop ik er voorbij en besef ik steeds weer dat ik hem te duur vind. Dus koop ik hem niet. Nu liepen we op een rommelmarkt en ik zie direct dat speeltapijt staan. 15 euro las ik zelfs van afstand. Hmm.. hardop zeg ik tegen Jerome dat ik hem wil voor 10 euro. Blijkt het mijn oude collega te zijn die dat ding verkoopt. Voor 10 euro mag ik hem hebben! YES YES YES. Nou moeders is ziels gelukkig, dat ik DAT speeltapijt voor MAAR 10 euro ipv 50 euro heb weten te scoren! Geweldig. Thuis heb ik alles direct in de wasmachine gegooid en er heerlijke wasverzachter bij gedaan. Hij is super schoon en ruikt dus heerlijk. Nog beter dan nieuw! Man wat ben ik gelukkig. Daarnaast heb ik ook voor 10 euro een grote groene kikker voor in de badkamer bij haar gekocht. Zo één waarvan je de speeltjes mee opschept. Leuk hoor! En dat nu voor erg weinig geld. Joepie yéé! Als ras Hollandse geniet ik van mega-goedkope-wou-ik-altijd-al-hebben dingen!

Daarnaast is hier in huize Foucart de barbapappa rage. Heb ik het nog niet gehad over de gogo's. Pfff. Als ouder raak je er nog verslaafder aan. Verschrikkelijk. Zo heeft moeders op een regenachtige avond, voor zoon lief, een barbapapa plaatje gestikt met naald en draad op zijn autostoeltje. Ik had er een zere vingertop van. Heeft meneertje een leuke trui met één van die poppetjes erop. Staat wel héél leuk trouwens. Zingen we hele dagen het liedje. En heeft hij ook al een leuk barbapappa tasje. Tegenwoordig bestaat er weer van ALLES met barbpappa's erop! Maar het meeste is toch voor de meisjes. Dan stap ik hier regelmatig op zo'n vervelende gogo, die uit het koffertje is gerold. Als je zo'n ding dan oppakt en naar het gezicht kijkt raak je meestal nog geirriteerder. Ach hoe groter hij wordt, hoe kleiner wij als ouder worden. Lang leve de kinderen. Speelgoed is gewoon errugg leuk voor uhhh de kinderen EN hun ouders! Let's play....

Het is haar gelukt! Louna heeft nu 3 dagen zonder extra zuurstof gedaan. Ze drinkt goed van haar flesjes en mag af en toe best nog wat laten staan. Maar ze doet het! Ze heeft het geflikt. Ze ademt zelfstandig en houdt zichzelf in leven. Wat een eer. Wat een geweldig cadeau na deze maanden. Ik stond vanmiddag dan ook een aantal tranen weg te pinken. Zo trots dat ik ben. Misschien nog 3 weken en dan kan ze thuis komen. Wat heerlijk, wat fijn.

Rezon wil graag ook weer even bij Louna kijken. Hij zegt dat met weinig woorden, maar ik begreep hem direct. Vandaag ga ik met de Meter van Louna naar het ziekenhuis. En zo heb ik besloten dat we Rezon meenemen. We blijven dan niet lang en dat is precies mooi voor Rezon. Heeft hij zijn kleine zusje weer even gezien, die het wonderlijk goed doet. Ze is 2kg en begint al langzaam haar flesjes te drinken. Dapper. Ze heeft nog steeds wel wat zuurstof nodig. Maar ze mag best nog even op adem komen hoor. Normaal gesproken zou ik eind deze maand bevallen zijn van haar. Nu hebben we haar totale verandering mee kunnen maken. Gelukkig heeft deze zware gebeurtenis een goed eind. We genieten van haar. Ze is werkelijk prachtig. Nou Rezon bereidt zich voor. De koe, de geit en het varken moeten ook mee. En als het kan de trekker ook. Hij heeft er rode wangen van. Zo duidelijk dat hij er vol van is. Wat zullen we genieten.