Dat is het dus! Vanaf zaterdag was Rezon in mijn ogen iets hangerig. Vaak had hij wat rode wangen en hij sliep lang in de middag. Zo heeft hij wel 2 uur geslapen in de wandelwagen. Bij het thuis komen in Ellezelles is meneer zo in slaap gevallen..zonder schreeuwen. Gisteren hebben wij hem zo slapend uit de auto over kunnen leggen in bed. Jasje uit, schone broek en hup in bed. Meneer heeft zich niet bewogen. Kapot! En ook toen had hij dikke rode wangen. Hij kwijlt al een aantal dagen en kwauwt op zijn vingers. Zijn mammy zei gister ochtend nog...hij kon wel eens een tandje krijgen. En toen ging bij mij het lichtje branden. Heilig geloofde ik mezelf dat ik dan deze keer echt gelijk ging krijgen en eindelijk ook zijn 8ste tand van onder erbij zou komen. Helaas ik zag wat ik wou zien. Deze middag heeft hij erg lang geslapen. En we hebben hem gelaten. Toen mocht hij lekker stappen en spelen, maar om half 8 was het mis. Hij was hangerig. Kroop tegen mij aan. Wou niets meer. Rode wagen. Kwijlen. En heel heel erg moe. Eten wou hij niet en ook niet een flesje melk. Even de temparatuur gemeten maar dat is normaal. En toen weer eens even in zijn mondje kijken. BINGO twee kiezen die half door zijn. Aan de bovenkant! Arme knul. Hup suppo (suppositoires oftewel een zetpil) en lekker in bed! Hij had 1 minuut nodig en hij was van de wereld. Het is ook een hele klus om als mens compleet te worden.