Wij hebben een nachtje met Rezon op gelopen. Eigenlijk ik. Hij is niet echt ziek hoor. Maar verkouden. Zijn neus zit verstopt en hij had het in de nacht erg moeilijk met ademhalen. Dus werd hij wakker en wist niet hoe hij weer in slaap moest komen. Hij jammerde en wilde al helemaal niet dat ik aan hem kwam. Maar ik mocht ook niet weg. Overdag merkte ik het al. Zijn ogen zijn waterig en soms biggelde er grote tranen over zijn wangetjes. De zakdoekjes vliegen er ook doorheen. Net dan ben je eigenlijk door je zetpillen heen. Dus overal scharrelde ik er één vandaan. Maar dan is het dus echt gewoon dat er een dokter bij je thuis komt. Dat is misschien wel meer iets vanuit Jérôme zijn thuis. Voor mij hoeft er totaal geen dokter langs te komen en ik vind het dan ook onzin. Maar goed..ik doe gewoon mee. En alles wordt gewoon vergoedt. De dokter komt aan huis en al snel blijkt dat hij maar een lichte verkoudheid heeft. Dat wist moeders zelf ook wel. Is de snot groen? Nee..dan krijg je druppels voor de neus en moeten we even een "snotzuiger" kopen. Zo'n apparaatje waarmee je bij kinderen die nog niet kunnen snuiten je de snot handmatig opzuigt. Die medicijnen worden dan ook DIRECT bij de apotheek opgehaald. Sjonge jonge al dat gedoe voor een lichte verkoudheid! En dat ding vindt Rezon natuurlijk maar niets. Maar dan is het tijd om naar bed te gaan. Boven geef ik hem een zetpilletje en de neusdruppels. Dan begint zijn neusje ook direct te lopen. Dus hup met de snotzuiger, zuigen we zijn neusje keurig leeg. En Rezon begint dat te begrijpen. Dus hij sputtert niet en er ontstaat ook geen drama. Hij kijkt mij aan en snuift zijn neus eens op. Nu horen we niets. Hij is leeg. Rezon kijkt mij heel tevreden aan. Ik leg hem lekker in zijn bedje..zijn handjes legt ie onder zijn hoofd, zijn tuutuut in de mond, het leeuwtje naast hem. En hij slaapt!! Het is het dan wel allemaal waard geweest. Ik zag gewoon dat hij zich iets lekkerder voelde. Mama's zien en voelen dat.