Zo, ik ben woensdag gebeld om bij Vlerick in Oudenaarde te komen werken. Een bedrijf voor kinderkleding. Ik kom dan natuurlijk voor het pure fabriekswerk. Zo is dat nu eenmaal. Ik werd gebeld om 10uur en om 12 uur stond lientje tussen de kinderkledij. Die middag ging super rap. Het is toch nog zwaar werk want elke 5 minuten heb je een doos nodig van 13 tot 15 kilo. Dat is minder leuk als je zwanger bent. Maar we klagen niet. Vandaag mocht ik nog een dagje draaien. Je krijgt namelijk dagcontracten. Die gasten zijn ook niet dom hé. Deze dag was zwaar. Ik ben helemaal kapot. Mijn enkels zijn opgezet. Ik heb zere schouders en ben helemaal afgemat! Morgen moet ik me voorzien van pleisters. Want er is één kant die hangertjes op de kledij plaatst. En de ander kant kijkt of de maten juist zijn, de knopen dicht zitten en/of er vouwen in de kledij zit. Ik stond aan die kant. Maar heb heel eventjes hangertjes gezet. Nog geen halfuur en ik had al geen vingers meer. Dus als ik morgen aan de overkant kom te staan kan ik me beter wapenen met pleisters tegen blaren. En ik heb heel wat meer suiker nodig op zo'n werkdag. Dus ga ik me tas vullen met allerlei snoepgoed en fruit natuurlijk. Verder is het weer overduidelijk dat ik tussen de Vlamingen sta. Ze zijn zó gesloten! Ohh wat moet ik me dan inhouden zeg. Ik kan wel een hele dag ratelen. Al ken ik de mensen niet. Gewoon gezellig een babbeltje maken. We staan daar toch allemaal onze uren te doorstaan?! Maar ik zing van binnen gewoon lekker met de muziek mee en probeer zo nu en dan sociaal te doen. Wat mij grote deugd doet.

Eenmaal thuis was mijn huisje netjes, was mijn badje gevuld met warm water en werd ondertussen dat ik lag te relaxen ons avondmaaltje gemaakt. Ahhhh wat deed mij dat goed. En wat had ik dat nodig! We zien wel voor hoelang ik er werken kan. Elke dag is winst voor mij.

Hier even een link naar de website. Er staat niet heel veel bijzonders op. Maar dan heb je misschien een klein idee. http://www.vlericknv.com/index.php