Krijg vandaag een telefoontje. Of ik toch nog kan komen werken in de truffelfabriek. Rrrrr. NEE! Ik heb een kind. Ik had precies 1,5 uur de tijd om alles dan te regelen en op het werk te staan. Gek word ik hiervan. Maar morgen ga ik dan toch. Tot vrijdag. De rest zie ik dan wel weer. Vanavond heb ik me rot gevlogen om alle tassen en ditjes en datjes weer klaar te hebben. Hopelijk gaat alles gesmeerd morgen.

Rezon gaat al weer stukken beter. Ik vraag me af of het aan die kiezen ligt! Hij is ook drammerig. En zit niet zo lekker in zijn vel. Maar het is een lekker ventje. En een hele grote boef.

Vanmiddag zou ik even het gras gaan maaien. Dat stond bij ons meters hoog. De grasmaaier was kapot omdat hij de winter buiten heeft gestaan. Wel afgedekt natuurlijk, maar toch. Jérôme heeft er even naar gekeken, en toen liep ie weer. Hij was weg en ik stond het gras te maaien. Voor het eerst in mijn leven. Dat ding hield er natuurlijk al binnen 10 minuten mee op. Geen punt dacht ik nog. Fiks ik wel even. Dus hup, choke en trekken maar. En ja hoor daar ging ie! Ik loop er trots 4 meter mee en hij houdt er weer mee op. Shit! Na veel zweten heb ik het bijltje erbij neergelegd. Jammer dan. Maar Jerome heeft het vanmiddag afgemaakt. Wij hebben weer een mooi grasveldje. En het badminton netje hangt ook weer recht! Geweldig.